Noordereiland

Zuidereiland

Informatie

Links

Contact

Home

 

Website Nieuwzeelandonline

HaKo Fotografie

Alaska-info.nl

Land-info.nl

IJsland-info.nl

 

Ook uw banner hier?

 

 
 

ONTDEKKING VAN NIEUW-ZEELAND


In 1642 ontdekte de Hollandse zeevaarder Abel Janszoon Tasman na een lange reis over de Grote Oceaan onverwacht nieuw land. Abel Tasman was met zijn twee zeilschepen Heemskerk en Zeehaan vertrokken uit de Javaanse haven Batavia om nieuwe markten te zoeken. Hij ontdekte een groep eilanden die nog op geen enkele kaart waren getekend. Hij dacht de kust van een enorm zuidelijk continent te hebben ontdekt. In werkelijkheid was hij aangekomen bij de Golden Bay, de noordpunt van het Zuidereiland. Ze werden begroet door Maori's in Kano's die zich rond de zeilschepen in de baai verzamelden. De Maori's bliezen een schelle groet op een houten blaasinstrument. Dit was een uitdaging tot de strijd, maar Abel Tasman kende dit gebruik niet en liet om zijn goede wil te tonen ook zijn trompetgeschal horen. Hij had daarmee zonder het te 

weten de uitdaging aangenomen.

De kano's vetrokken die nacht maar kwamen de volgende ochtend weer terug, juist op het moment dat een kleine sloep onderweg was van de ene zeilboot naar de andere. De Maori's vielen aan en doodden vier zeelieden. Hij noemde de baai 'moordenaarsbaai', en verliet in grote haast deze plaats.

Hij voer door wat later bekend zou worden als de Cook Straight naar het oosten en probeerde daar nog een keer aan land te gaan, maar opnieuw werd hij weggejaagd. Wellicht om deze redene zette Abel Tasman nooit een voet aan land.

Het nieuwe ontdekte land noemde hij Staten Landt, een naam die in het jaar daarop veranderd werd in Nieuw-Zeeland. 

Er verstreken 127 jaren voordat een andere ontdekkingsreiziger bij de bijna vergeten eilandengroep aankwam. Het was kapitein James Cook, die met zijn schip de Endauvour rond de aarde voer. In 1769 wierp hij voor de eerste maal zijn ankers uit aan de oostkust in de Poverty Bay. Hij nam daarbij Nieuw-Zeeland voor  koning George III in bezit. 

Omdat Cook een Tahitiaan als tolk aan boord had, verliepen zijn kontakten met de Maori's 

veel vriendelijker. Hij bracht in alle rust het land in kaart en maakte verslagen over natuur en bevolking. In de tien jaar die volgden, ondernam hij nog meer reizen naar Nieuw-Zeeland; in 1773 en in 1777. Hij voer rond beide eilanden en maakte zeer betrouwbare kaarten van de kustlijn, op twee grote fouten na. Zo dacht hij dat Banks Peninsula een eiland was, maar het was vaste land (nabij Christchurch), en dat Stewart Island verbonden was met het vaste land, is dus een eiland.

Na Cook kwam nog de Franse zeevaarder Jean-François Marie de Surville bij Nieuw-Zeeland aan die alleen de Doubtless Bay in kaart heeft gebracht. Maar hij vertrok ook net als Abel Tasman na een gewelddadige ontmoeting met de Maori met de staart tussen de benen.

Twee jaar na Jean-François Marie de Surville kwam zijn landgenoot Marion du Fresne aan bij de eilanden. Hij dacht hij was na Tasman de eerste was die het land bezocht. Dat kwam omdat Cooks ontdekkingen nog niet waren gepubliceerd. Hij riep daarom het land uit tot Frans grondgebied.

Ze stonden een tijdje op goede voet met de Maori's, maar na enkele weken werden du Fresne en 13 van zijn bemanningsleden vermoord en opgegeten. Men denkt dat dat kwam omdat ze een gedragscode van de Maori's hadden geschonken.

Na hun volgden nog vele expedities en tegen het einde van de 18e eeuw ondernamen de eerste robben- en walvisjagers, handelaren en avonturiers de lange reis om hun geluk te beproeven in Nieuw-Zeeland.  


Links: